மொட்டை வியாபாரம்

Standard

நாவிதர் மொட்டை அடித்துவிடத் தயங்குகிறார். சொற்ப வயதாங்கில் எதுக்கு சாரே… கொஞ்சந்தானே சாரே இருக்கட்டுமாகிலே… ரஜினி ஸ்டைலா இருக்கங்கில் யோஜிக்கறன் யாண்… அப்பிடியே நிமிட்டா செதுக்கி விட்டு வைக்கிறனே… ரெம்ப எடுக்காங்கில் லேடிஸுக்குலாம் பிடிக்காது சாரே… நீங்கள் எதுக்கும் உங்கன வீட்டில் மேடத்த ஒருடைம் கன்ஸல்ட் பண்ணி… பின்ன இந்த உன்னி ஒங்களப் பின்னி… ஏதேதோ சாக்குபோக்கு சொல்கிறாரே ஒழிய மழிக்க மறுக்கிறார்.

முழுவதும் மழித்துவிட்டால் கேசம் வளர்ந்து சிகை மீண்டும் இன்றிருக்கும் அதே நிலைக்கு வருவதற்கு ஒரு வருடமாகலாம். அதுவரை அவரை நாடத் தேவையில்லை. அவர் வரும்படிக்குப் பங்கம். ஆங்காங்கே நுணிப்புல் நறுக்கி கிருதா மட்டும் திருத்தி (சவரம் தனி) பின்மண்டையில் அடியே கோடு போட்டு உத்திரணியால் டெட்டால் நீர் தெளித்துப் பின்னழகு புரிய பெருமாளாக்கிக் கண்ணாடி காட்டி அனுப்பிவைத்தால் ஆயிற்று. மாதமொருமுறை சிகையலங்கார உற்சவத்திற்கு நாம் பரம பாகவதோத்தமரான அவரையே நாட வேண்டியிருக்கும். வருடம் முழுவதும் அவரது வருமானம் நம் முடிபோல வளரும்.

நாவிதரின் வியாபார உத்தி… ஒரே மொட்டைக்கு ஆயிரம் ரூபாய் தரமாட்டோம் ஆனால் பத்து முடி திருத்தத்திற்குத் தலைக்கு ஒருமுறை நூறு ரூபாய் தரத் தயங்கமாட்டோம். வருடம் முழுவதற்கும் ஆயிரம் ரூபாய் மட்டுமே என்பதால் நாவிதர் மொட்டை அடித்துவிடத் தயங்கும் வியாபாரத்தில் பெரும் அநியாயமில்லை என்றுமே கருதுவோம்.

மருத்துவமனைகளும் அவற்றைப் பராமரிப்பவர்களும் இன்று இதே உத்தியைக் கையாளத் தொடங்கிவிட்டனர்.
Continue reading

களி(மண்)காலர்கள்

Standard

பெரும்பாலும் அக்கப்போர்தான். அவசியம் வாசிக்கலாம்.

*

இருபது வருடங்களுக்கு மேலாக எழுதிய பின்னர் இன்று பிரபலம் என்று அவரைச் சந்திப்போரால் அறியப்படும் ஒரு எழுத்தாளருக்குப் பக்கவாட்டில் தொன்னூறு டிகிரி கோணத்தில் நடந்து முடிந்த புத்தகக் காட்சியில் ஒரு கடையில் அமர்ந்திருக்க நேர்ந்தது.

அவருக்கு அந்தப் பக்கம் இருக்கையில் முகநூல் பிரபலம் என்று கருதப்படுபடும் ஒருவர் வந்து அமர்ந்தார். இவரது சீரான எழுத்தும் புத்தகங்களாய் வந்துள்ளது. இருபதாயிரத்திற்கும் அதிகமான லைக்குகள் சம்பாதித்திருப்பதைப் பற்றியும் தொடர்பான சில பல பேச்சுக்களாகவும் இருந்தவர், கடையில் வருவோரில் தெரிந்தோர்களிடம் அதுவரைச் சிலாகித்திருந்த தன் ஜெர்மன் அலைபேசியில் கைப்பழக்கத்தில் ஒரிரண்டு தற்படம் (ஸெல்ஃபீ) எடுத்துக்கொண்டார். முகநூலில் இடுவதற்காக. பிறகு அருகிலிருந்தவரிடம் அலைபேசியைக் கொடுத்து, பக்கம் அமர்ந்திருந்த பிரபல எழுத்தாளருடன் தன்னைப் படம் பிடிக்கச் சொன்னார். முகநூலில் இடுவதற்காக. நானும் தொன்னூறு டிகிரியில் அமர்ந்திருந்து அதுவரை அவர்களுடன் கலகலத்திருந்ததால் — சென்ற வருடமே நானும் சில தமிழ்ப் புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளேன் என்று அவர்களுக்கு அறிமுகமாயிருந்தேன்; இம்முறையும் என் இரண்டாவது நாவல் ஏற்கெனவே அவர்களிடம் சுட்டப்பட்டிருந்தது — இணக்கமாய்ப் பெயர் சொல்லி என்னையும் சேர்த்துப் படம் பிடிக்கச் சொன்னார். சந்தேகத்திற்கு இரண்டாக எடுத்துக் கொண்டார்.

நான் முகநூலில் இல்லை என்பதைக் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டார்.

நாளை முகநூலில் படங்களைப் ‘போட்டுவிடுவேன்’ என்றார்.

நாளை அவருடைய முகநூலைப் பார்த்தேன் (நீதான் அதில் இல்லையே எப்படி என்று கேட்காதீர்கள்; இருபது வருடங்களாய் இணைய இருட்டில் தட்டுத் தடுமாறி உலவுபவனுக்கு முகவரி இல்லாமல் முகநூலில் புழங்குவது அங்கு பிரபலமாவதை விட எளிதே). முகநூல் பிரபலம் சொன்னபடியே படத்தைப் போட்டிருந்தார். படத்தில் அவருடன் பிரபல எழுத்தாளர் மட்டும் இருந்தார்.

மேட்டர் முடியவில்லை.
Continue reading

ஏன் எழுதுகிறேன்?

Standard

பதாகை இணைய சஞ்சிகையில் வெளியாகியுள்ள என் கட்டுரையின் மீள்-பதிவு.

*

ஏன் எழுதுகிறேன்? வருகிறது, செய்கிறேன். சுவாசம் போல. மறக்கையில் நிற்கும். எழுத்தும்.

எனக்கு நினைவு தெரிஞ்ச நாள்லருந்தே… எனத் தொடங்குகிறது ஆற்றல் பானத்திற்கான ஓர் விளம்பரப் பேச்சு. எனக்கு நினைவு தெரிஞ்ச நாள்லருந்தே… நான் எழுதி வருகிறேன். வீட்டு முற்றத்தின் செம்மண் படிக்கோலத்தின் மீது நெல் கொட்டி, அதில் கிழக்குப் பார்த்துத் தாத்தாவின் மடியில் இருந்தவாறு சூரியன் சாட்சியாக முதல் எழுத்தை ‘அ’ என விரலினால் எழுதினேன். அறியாது எழுத்தறிவிக்கப்பட்ட இதற்குப் பல வருடங்களுக்குப் பின்னரே எழுத்து ஆ என்றானது எனக்கு. இடையில் தலையெழுத்தில் கையெழுத்து மறைந்து மின் திரையெழுத்து மிளிர்ந்துவிட்டது, மலிந்து விட்டது.

பிடித்தவை இரண்டு வகை. நமக்குப் பிடித்தவை. நம்மைப் பிடித்தவை.

குஞ்சாலாடு, கோணேஸ்வரர் ஆலயம், குடமுருட்டி ஆறு, கோட்-சூட் பிழைப்பு இன்னபிற பழகப் பழக நமக்குப் பிடித்தவை என்றாகியிருப்பவை. முகநூல் மொக்கைகள் பலதும் இன்று லைக் பெற்று நமக்குப் பிடித்தவை என்றாகிறது.
Continue reading

அறிவியல் புத்தகங்கள் சார்ந்த கருத்துகள்

Standard

aliens-front-tசில மாதங்கள் முன்னர் ஒரு நிகழ்ச்சி ஒருங்கிணைப்பாளர் பரிசு கொடுப்பதற்காகச் சில பிரதிகள் வேண்டும் என்று கோரியதை நான் முன்வைக்கையில் தான் பதிப்பாசிரியருக்கும் விஷயம் தெரியவந்தது. என் ஏலியன்கள் இருக்கிறார்களா? அறிவியல் புத்தகம் முதல் பதிப்பு முழுவதும் விற்றுத் தீர்ந்துவிட்டுள்ளது.

விற்பனையாவதற்குச் சுமார் ஒன்றரை வருடங்கள் ஆகியுள்ளது.

உள்ளடக்கத்தை முழுவதும் புரிந்துகொள்வதற்கு வாசகரின் உழைப்பையும் கோரும் அறிவியல் புத்தகங்கள் தமிழில் விற்கவே விற்காது என்று சாதிப்பவர்கள் உள்ளனர். அவ்வகை உழைப்பை வழங்க ஆயத்தப்படுபவர் மட்டும் வாங்கி வாசித்தால் போதும் என்று கருதுபவர்களும் உள்ளனர். பதிப்பாளர்களிலும் இவ்விரண்டு நிலைப்பாடுகளைக் கொண்டோர் உள்ளனர் — முதல் நிலைப்பாட்டில் பெரும்பான்மையானோரும் இரண்டாவதில் எஞ்சும் ஓரிருவரும்.

கலையின் சிறப்பு ஏற ஏற அதன் வர்த்தக வீச்சு சரிந்துகிடக்கும் என்பது சந்தை விதி. தமிழ்ப் புத்தகச் சந்தையும் சந்தை விதிகளுக்கு உட்பட்டதே.

தமிழில் எழுதப்படும் அறிவுத் துறைப் புத்தகங்கள் விற்காது என்று கருதும் பதிப்பாளரும் விற்கும் என்று கருதும் பதிப்பாளரும் உண்மையே சொல்கிறார்கள். இது புரிவதற்கு எனக்கு சில புத்தகக் காட்சிகளும் பழக்கங்களும் தேவைப்பட்டது. விற்காது என்பவர் அச்சிட்ட அடுத்த வருடத்தினுள் இரண்டாயிரம் பிரதிகள் விற்காது என்கிறார் (அப்படிச் செய்தால் அப்புத்தகம் பெஸ்ட்-ஸெல்லர்; நல்ல லாபம் ஈட்டியிருக்கும்). விற்கும் என்பவர் இரண்டு வருடத்தில் அறுநூறில் இருந்து ஆயிரம் பிரதிகள் விற்றுவிடும் என்கிறார் (சுமார் அல்லது சொற்ப லாபமே).

ஏலியன்கள் இருக்கிறார்களா? புத்தகத்திற்கு வாய்த்துள்ளது இரண்டாவது நிலை.
Continue reading

அம்ருதாவில் அறிவியல் 3.0

Standard

arunn-amrutha-april-2014-hw-s

அம்ருதா இதழில் தொடர்ந்து மூன்றாவது வருடமாக என்னால் அறிவியலை எழுதமுடிவது கலியுகம் செய்த நல்லூழ்.

தமிழ் புத்தாண்டு இதழில் ‘அறிவியல்’ இதன் அட்டைப்படத்தை அலங்கரிப்பது எனக்குமே ஆச்சர்யம்.
Continue reading

குரு வந்தனம்

Standard

ஒன்றைப் பூஜ்ஜியத்தால் வகுத்தால் என்ன கிடைக்கும்?

பள்ளியில் எங்களை கணிதம் பயில்விக்கும் உபாத்தியார் கேட்டார்.

சாக்பீஸ் தீற்றல்களால் வெளிறிப்போயிருந்த கரும்பலகையை நோக்கி அங்குமிங்குமாய் விரவியிருந்த அரைபெஞ்சுகளில், வியர்க்கும் முழங்கால்களை முட்டிக்கொண்டு அரைநிஜாரில் நாங்கள்.

அனைவரும் விடை என நினைத்ததைக் குரலெடுத்தோம், பூஜ்ஜியம் என்று.

கணக்கு வாத்தியார் வாமன ரூபம். ஆர்.எஸ்.வீ. சார் என்று மரியாதையில் பெயரும் சுருக்கிவரையப்பட்டவர். முழுப்பெயர் எனக்குத் தெரியாது. அமெரிக்க மேற்படிப்பில் முதல்நாளில் குருவை ழோஸெ என்று ஒருமையில் விளிக்கக்கற்ற இன்றும்.
Continue reading

ஸ்ரீரங்கம் களை

Standard

ஸ்ரீரங்கம் பழைய ஊர். வண்டின முறலும் சோலை மயிலின மாடும் சோலை. மாற்றங்களை வரவேற்றபடி. இருபத்தியைந்து வருடங்கள் நான் வளர்ந்திருக்கிறேன், அதன் வீழ்ச்சியுடன். இன்றும் விட்டுவிடாமல் தொட்டுக்கொள்வதற்கு மட்டுமான உறவு. பழைய ஞாபகங்கள். புதிய ரணங்கள். நண்பிக்கு மேலே, காதலிக்கு கீழே. மனைவியாகிவிடமாட்டாள் என்பதில் ‘அப்பாடா, தப்பித்தோம்’ என்கிற நிம்மதியில்லை. மனைவியானாலும் அறுபதாம் கல்யாணத்தில்தான் என்பதில் இன்றளவு நிம்மதியே.

ஸ்ரீரங்கமும் கிட்டத்தட்ட இதையேதான் சொல்லும், என்னைப் பற்றி.

Continue reading

நினைவோடை: பேராசிரியர் ஜாக் ஹோல்மன்

Standard

பேராசிரியர் ஜாக் ஹோல்மன் வெப்பவியல் துறையில் ஒரு முன்னோடி. உங்களில் சிலர் அறிந்திருக்கலாம், கேள்விப்பட்டிருக்கலாம். அவருடைய ஹீட் டிரான்ஸ்ஃபர், தெர்மோடைனமிக்ஸ் போன்ற வெப்பவியல் பாட புத்தகங்கள் கடந்த அறுபது வருடங்களுக்கும் மேலாக பொறியியல் மாணவர்கள் மற்றும் ஆய்வாளர்களிடையே மிகப்பிரபலம். மே 1, 2013 அன்று இயற்கை எய்தினார். நினைவாக, அவருடனான அனுபவங்கள் சிலவற்றை பதிவுசெய்கிறேன்.

முனைவர் பட்டப்படிப்பினூடே நான் பேராசிரியர் ஹோல்மனிடம் ஆசிரிய உதவியாளனாக நான்கு வருடம் (1998 – 2002) இருந்தேன். ஒரு முறை உராய்வு ஆற்றல் இழப்பு எவ்வகையில் (கார்களில் பொருத்தப்பட்டுள்ளவை போன்ற) என்ஜின்களில் செயல்படுகிறது என்பதை விளக்குவதாய் சொதப்பினேன். அத்தவறான விளக்கத்தினால் ஒரு சந்தேகம் வேறு அவரிடம் எழுப்பினேன். மௌனமாய் என்னை சில நொடிகள் கவனித்துவிட்டு, “நீ பதில் கண்டுபிடித்தால் சொல்” என்றார். அன்றிரவு யோசிக்கையில் என் தவறான விளக்கம் புரிந்தது. சந்தேகத்தின் விடையும் எனக்கே விளங்கிவிட்டது. மறுநாள் மன்னிப்பு கலந்த தயக்கத்துடன் அவர் அறையில் விவரித்தவுடன், “அட, நீயாகவே முயன்று ஒன்றை அறிந்துகொண்டுவிட்டாய் போலிருக்கிறதே” இறங்கியிருந்த கண்ணாடியின் மேலிருந்து ஊடுருவியது பார்வை. குறுநகையுடன்.
Continue reading

டிஜிட்டலில் செதுக்கிய தலையா

Standard

2012-aru-dec-02

இரண்டு நாள்கள் முன்னர் மொட்டை அடித்துக்கொண்டேன்.

ஏன் என்று காரணம் கேட்டால், இப்படிச்சொல்லலாம். சலூனுக்குச் சென்று நம் முடியையும் கொடுத்து நம் காசையும் கொடுப்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட சமூகச் சோகங்களில் ஒன்று. அதட்டிக் கேட்டால் ஒருக்கால் வெட்டியதை எடுத்துச்செல்லுங்கள் என்று திருப்பிக்கொடுக்கலாம். பிறகும், நம்மிடம் முன்னர் இருந்தது இப்போதும் நம்மிடமே உள்ளது, ஆனாலும் காசை கொடுக்கவேண்டியுள்ளதே என்று சோகம் மீளும், நீளும். எப்படியும் கொடுக்கப்போகும் காசிற்கு ‘மிகுதியான பலனாய்’ இருக்கட்டுமே என்றும், இப்படிச் செய்தால் மீண்டும் சலூன் செல்வதற்கு ஆறு மாசமாவது பிடிக்கும், காசு மிச்சம், என்றும்தான் மொட்டை. சுருக்கமாய், மிட் லைஃப் க்ரைசிஸ்.

மொட்டையின் பக்கவிளைவுகள் பல. வெளிப்பக்க விளைவுகள் நிதர்சனம். பின்வருமாறு.
Continue reading

பெயர் படு(த்து)ம் பாடு

Standard

தெய்வங்களுக்கு கோவிலில் ஆரத்தி எடுக்கையில் அப்பெயர் வரக் காரணம் கூறி அர்ச்சகர்கள் சிலாகிப்பார்கள். நாம் உச் கொட்டிக்கொண்டு மேலும் இரண்டு முறை கன்னத்தில் போட்டுக்கொண்டு வருவோம். அவ்வகையில் என் பெயர் காரணம் பற்றி பலர் எனக்குப் பற்றிக்கொள்ளும் அளவிற்கு ஊகித்து படுத்தி இருக்கிறார்கள். கன்னத்தில் போடவேண்டும் என்றுதான் தோன்றும். அவர்கள் கன்னத்தில்.

கேட்கும் அனைவரையும் அப்படிச் செய்யமுடியாது என்பதாலும் (காரணம் கடைசிவரியில்), இனிமேலும் இவ்வகையில் வேறுசிலர் படுத்துவார்கள் என்பதாலும், நானே ஒரு சுய பெயர் விளக்கம் கொடுத்துவிடலாம் என்று இதை எழுதிவைக்கிறேன்.
Continue reading

கங்குல் வெள்ளம் கடலினும் பெரிதே

Standard

கல்லூரியில் உடன் படித்தவள் நேற்று மதியம் இறந்துவிட்டாள். பத்து வருடம் முன்னர் கீமோவில் போயேபோச்சு என்றிருந்த கான்சர் கடந்த மாதங்களில் ரிலாப்ஸ். கொண்டுபோயேபோச்சு.

கிட்டத்தட்ட இருபது வருடம் கழித்து, சென்ற வருடம் சந்திக்கையிலும் களையான முகத்துடன் இனிமையாக அமைதியாக பேசினாள். இருபது வருடம் முன்னர் “உன் அழகின் ரகசியம் பீமபுஷ்டி லேகியம் தானே” என்பது போன்று ஏதோ கடலை வறுத்திருப்பேன். கிளரொளி இளமை. சென்ற வருடம் சந்திக்கையில் அவ்வாறே பேசத் தயக்கம். டக்-இன் செய்த முழுக்கை சட்டை பேண்டினுள் அல்லவா இருக்கிறேன். தலையை வருடி சௌக்கியமா என்று கேட்கவே தோன்றியது. அதையும் செய்யவில்லை.

ஹாய் என்றவளிடம், வாயிலிருந்த பாராட்டை எச்சிலுடன் விழுங்கி, ஹாய், … எங்கிருக்கிறாய் இப்போது? மாரீட்? (யெஸ், உனக்கே ஆய்டுத்து எனக்காகாதா) என்றெல்லாம் ஆண்மையின் திடம் பரிமளிக்க கேள்விகளால் அளவளாவி, நான் இப்போது வசிக்கும் ஊரில், சொற்ப கிலோமீட்டர்கள் அருகிலேயே இருக்கிறாள் என்றும் தெரிந்துகொண்டேன். எப்படியும் யூஸ் பன்னமாட்டோம், மறந்த்ருவோம் என்றபடி, மொபைல் எண்கள் பறிமாறிக்கொண்டு அகன்றோம்.
Continue reading

பெங்களூரு விஜயம்

Standard

சில மாதங்கள் முன்பு, ஒரு மாதம் பெங்களூரூ இன்ஸ்டிட்யூட்டில் [1] ஆராய்ச்சி நிமித்தம் அவ்வப்போது வசித்து, வீக்கெண்டெல்லாம் சென்னையில் வீட்டை விசிட்டிக்கொண்டிருந்தேன். அனுபவத்தில் சிலதை அப்போதைக்கு இப்போதாவது சொல்லிவைக்கிறேன். சென்னைமாநகருளார்களில் படிக்கும் சிலர் பிழைத்துகொள்ளலாம்.

பெங்களூர் சாம்பார் இனிப்பு. சட்னியும் இனிப்பு. மடியில் சிந்தி, மடினியும் இனிப்பு. ஒரு மாதம் பெங்களூரில் பல உணவகங்களில் சாப்பிட்டவுடன், வீட்டில் புறங்கையை நக்கினாலே அசட்டுதித்திப்பாய் இருந்தது. தோஷம் விலக ஆந்திரா கொங்கூராவில் ஒரு நாள் வலதுகையை முக்கிவைத்திருந்தேன்.
Continue reading

ஞாபகம் வருதே 2.0

Standard

சமீபத்தில் ஞாபகம் வருதே ஞாபகம் வருதே என்று பாட்டு போட்டு அலுமினி(ய) பாத்திரங்களை அழைத்து நான் என்றோ (ஓரளவு) படித்த பொறியியல் கல்லூரி தன் பவள விழாவை ஒரு வாரம் கொண்டாடியது. அநேகமாக வயதுவந்தவர், பெண்கள் என்று அனைவருக்கும் ஈமெயிலித்து, அதில் பலர் வருவதாய் பதில் மின்னஞ்சல் சத்தியம் செய்து, சாண்டா கிளாராவில் சரியான கணக்டிங் ஃப்ளைட் கிடைக்காததால் மெயிலிடப்படாத சிலர் மட்டும் ஓசி கார் மொஃபஸல் பஸ் ஏறிவந்திருந்தோம்.

Continue reading

டைனசார் விஞ்ஞானி

Standard

CERN ஆராய்ச்சி மையத்தில் சமீபத்தில் விஞ்ஞானிகளை வரைந்து காட்டு என்று ஏழாவது படிக்கும் சிறுவர்களை கேட்டு, அவர்கள் மனதில் தோன்றியதை வைத்து வரைந்ததை வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். கூடவே அதே சிறுவர்களை நேரடியாக விஞ்ஞானிகளை பார்க்கவைத்து மீண்டும் வரையச்செய்து அதையும் வெளியிட்டிருக்கிறார்கள்.

இந்த படங்களை பார்த்த எனக்கு உடனே மனதில் பட்டது, நிஜ விஞ்ஞானிகள் இப்போதெல்லாம் மாறுவேடத்தில் உலவுகிறார்கள்.
Continue reading

என்னை அறிந்தால்

Standard

இதோ சில இந்த வலைதளத்தைத்தாண்டி எங்கும் பயன்படாத என்னைப்பற்றிய சிறு தகவல்கள். வெங்கட் என்றோ எழுதிய தற்புகழ்ச்சி பதிவை வைத்து போட்டுக்கொண்ட புதிய சூடு. எண்ணிலா அருந்தவத்தோன் இயம்பிய சொல், மருமத்தினெறிவேல் பாய்ந்த புண்ணிலாம் பெரும்புழையில் கனல்நுழைந்தாலென… இதை ஏற்கனவே கடுப்புடன் படித்து, படித்ததினால் மேலும் வெறியாகும் உங்களுக்கு என்னால் கூறமுடிந்த ஒரே பயன், என்னை இவ்வகையில் அறிவதால், நேரில் எதிர்படுகையில் ஓடிவிடலாம்.
Continue reading

ஆடு பாம்பே

Standard

மாலையில் வாக்கிங் போகலாம் என்று வீட்டிலிருந்து இறங்குகையில் இல்லாள்தான் முதலில் பார்த்தாள் இந்த ஆடும் பாம்புகளை.

நிச்சயம் கடிபடாமல் வெற்றியுடன் புறமுதுகிட்டு ஓடிவந்துவிடலாம் என்கிற தூரத்தில் இருந்தபடி, கையில் செல்போனுடன் உயிரையும் பிடித்தபடி, சார் எடுத்த சாரைப்பாம்புகளின் பாலே வீடியோ கீழே.

வீடியோவின் ஆட்டம் கையினால் மட்டுமல்ல. வீடியோ நடுவில் கேட்கும் ஆடியோ ”செக்யூரிட்டிய கூப்டு” என்கிற அய்யாவின் தீரமான உறுமலே.
Continue reading

நாய்குட்டியின் பெயர்

Standard

இரண்டு மனித, ஒரு நாய், ஒரு கரடி பொம்மைகளுக்கு மகள் பெயர்சூட்டும் விழா நடத்திக்கொண்டிருந்தாள். ஆங்கிலப்பெயர்களாக சூஸிக்கொண்டிருந்தவளிடம், ஏன் தமிழ்நாட்டில் தானே வாங்கினாய், தமிழ் பெயர்களே வை என்றேன். சில தர்க்கங்களுக்குப் பிறகு  (என் மகளல்லவா) தன் தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டாள்.

இரண்டு மனித பொம்மைகளுக்கு குனவதி, குமுதினி என்று சூட்டினாள். கரடிக்கு வெண்பனி. ஆங்கில ஸ்நோ-வைட் டாம், தமிழ் நாட்டில் வெள்ளை கரடி கிடையாதாம். நாய்க்கு சற்று யோசித்து, அப்பா உனக்கு பிடிச்ச பெயர் என்று வைத்தது

சரஸிஜநாபசோதரி.

காலையில் அரியக்குடியார் பாட்டாய் நான் கேட்டுக்கொண்டிருந்ததை கவனித்திருக்கிறாள். முழுப்பெயர் சரஸிஜநாபசோதரி, ஷார்ட் நேம் சரஸு. மீடியம் நேம் சரஸிஜா வாம். டுவிட்டரில் நண்பர் சரசு என்று வைத்தால் வரி விலக்கு கிடைக்கும் என்கிறார். எதற்கு, வறுக்கி வாங்குவதற்கா? சொன்னால் இல்லாள் குழந்தையை ஷார்ட் வாலாய் ஆக்குவதாய் முகத்தை வெட்டுவாள்.
Continue reading

Whale வேல்

Standard

குசினியறையில் வேலையாய் இருந்த மனைவிக்கு உபயோகமாய் அவளை உற்சாகப்படுத்திக்கொண்டு நான் சும்மா இருந்துகொண்டிருந்தேன். அப்பொழுதுதான் ஒரு வேல் ஷார்க் (Whale Shark திமிங்கலம்) படத்தை யங் வேர்ல்டிலிருந்து கனகாரியமாய் வெட்டி மகளின் நோட்டுப்புத்தகத்தில் ஒட்டியிருந்தோம்.

அவள்: நா கடலுக்கு அடீல போப்போறே(ன்), வேல் ஷார்க ஃபோட்டோ பிடிக்க; நீ கிடயாது…

நான்: (கடுப்பாகி) ஓகே; நா பழனிக்கு போறேன் முருகர பாக்க; அவர்கிட்ட கூட ஒரு வேல் இருக்கு; அத பாத்துக்கறேன்…
Continue reading